حسين مدرسى طباطبائى
371
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
* هو - بلى ، خط و مهرى كه ملاحظه شد خط و مهر عليين آشيان حاجى ميرزا محمد نور اللّه مضجعه الشريف و مهر عليين آشيان آقا سيد صالح كه مشهور است به حاجى آقاى مسجد شاهى است و خلافى در خط مهر آن دو بزرگوار نيست . حرره العبد [ مهر : ] يا ابو تراب . ( 124 ) محضرى در باب وقف بودن طاحونهء قوشخانه بر آستانهء شاهزاده حسين كه بنابر آنچه از تاريخ مصالحهء مذكور در سند شمارهء 51 و متن گواهىها دانسته مىشود مربوط به اواسط بلكه نيمهء اول قرن سيزدهم است و چون تاريخ مشخصى نداشت در اينجا به مناسبت گذارده شد : استشهاد و استعلام و استخبار مىرود از عالى حضرات رفيع درجات حضار مجلس محاكمه در خصوص گفتگوى چهار دانگ نيم آسياى وقفى آستانهء متبركهء شاهزاده حسين ( ع ) مشهور به آسياى قوشخانه در خدمت مرحمت و غفران پناه جنت و رضوان آرامگاه حاجى ميرزا محمد طاب ثراه فى ما بين متولى آستانهء مذكوره و ورثهء مرحوم كربلايى كريم طحان كه موجر و مستأجر متوفى گرديده ورثهء كربلايى كريم مذكور اناثا و ذكورا در خدمت مرحوم مزبور تأييد ( ؟ ) اجارهء پدر خود نموده مصالحه مجدد به مهر عالى جناب سابق الذكر قلمى نمودند . دو كلمه شهادت خود را قلمى نموده و به مهر شريف خود مزين فرموده كه عند الحاجه حجت بوده باشد . [ گواهىها : ] * هو - اقل خلق اللّه محمد رسول علم قطعى دارم كه سابق بر اين در خدمت